 |
Geschiedenis Fanfare : Gesticht in 1904 onder de naam “Fanfare van de Boerenbond”
| Stichters: | Hubert Beckers, koster |
| Achiel Van Oostveldt, priester | |
| Jef Verompel | |
| Fille Ruymen | |
| Jef Van de Look e.a. | |
| Eerste dirigent: | P. Van Reppelen |
Na een verplichte onderbreking tijdens de eerste wereldoorlog werd in 1922 opnieuw gestart onder de nieuwe naam “ Katholieke Vlaamse Wacht”. Na een tamelijk snelle opgang bleef de activiteit toch meestal beperkt tot plaatselijke feestelijkheden.
Het is pas na de tweede wereldoorlog dat de fanfare een grotere uitbreiding nam onder impuls van haar dirigent Louis Rayen. In 1953 nam Marcel Vanschoenbeek de dirigeerstok over. Vanaf dat jaar kende de fanfare een geleidelijke opgang naar hogere afdelingen, met deelname aan meerdere tornooien.
Het is in die periode dat de naam veranderde in “Sint Hubertus”, want de eerste algemene bestuursvergadering onder die naam had plaats op 16/02/1957.
Ondanks de bloei kwam er in 1958 een splitsing. Reden: een betwiste “politieke” stop in een café in Bekkevoort na een gezamenlijk bezoek aan Expo 58 en de daaropvolgende St. Cecilia rondgang.
Café “de Picasso” was een modern, maar bij de vroom katholieke mensen, berucht café. De baas van de Picasso had erelidgeld + een extra bedrag betaald aan de fanfare en dus moest de fanfare ook in dat café binnengaan bij hun jaarlijkse rondgang. Een aantal leden weigerden dat, anderen vonden dat de Picasso wel bezocht moest worden. Na de rondgang werd iedereen traditiegetrouw verwacht in de zaal voor het souper, maar verschillende muzikanten zijn toen toch naar de Picasso gegaan en zijn daar zwaar doorgezakt tot in de vroege uurtjes. Op de volgende bestuursvergadering wilden de “dissidente” muzikanten een algemene vergadering laten samenroepen om dit voorval te bespreken. Er werd hevig gediscuteerd, er kwam geen algemene vergadering en een aantal muzikanten kapten met de fanfare en leverden hun instrument binnen.
De dissidente muzikanten kwamen echter vrij vlug samen en er werd gerepeteerd en Sint Cecilia gevierd in de veranda van René Gelaes. Een nieuwe maatschappij “Vrij en Blij” wordt opgericht. Er werd vooral gespeeld op Schaffen kermis, dat toen plaatsvond op Schoonaarde (in het dorp was er geen kermis). Een rondgang wordt georganiseerd in de 8 cafés van Schoonaarde. In 2 cafés moest betaald worden, in de overige zes dronk men van de cafébaas en van een schare sympathisanten. “Vrij en Blij” werd er met open armen ontvangen want nu hadden de “blauw” van Schoonaarde ook hun fanfare.
In 1962 wordt besloten, onder lichte druk van de toenmalige pastoor Salaets, om te onderhandelen met St Hubertus. Als compromis werd toen aanvaard dat alle politieke mandatarissen vrijwillig ontslag zouden nemen uit het bestuur. Het goede voorbeeld werd door de burgemeester, Emiel Vandelook, zelf gegeven en na enig aandringen gaf iedereen ontslag. De splitsing was voorbij, de dissidenten kwamen terug bij de fanfare, en de hereniging werd gevierd met heel veel gerstenat.
De “Koninklijke Fanfare St.-Hubertus” kreeg een nieuw bestuur. “Ingeweken” muzikanten kwamen de rangen vervoegen en door de oprichting van een afdeling van de muziekschool van Diest te Schaffen, waaruit jonge muzikanten gerekruteerd werden, kende de fanfare een tot dusver ongekende bloei.
In dit zelfde jaar werd onder impuls van Hervé Biesmans een Tirolerorkest gesticht waarover meer onder de noemer “Tirolerorkest”.
In 1964 werden nieuwe kostuums aangekocht en deed de “jagershoed” zijn intrede.
Op 14 oktober 1966 kreeg fanfare de titel “Koninklijke Fanfare” toegewezen.
In 1970 nam Argo Penné de dirigeerstok in handen en onder zijn leiding wist de fanfare door te dringen tot de afdeling “Uitmuntendheid”. Een waardebepaling die wij tot vandaag behouden.
Argo bleef tot bij zijn opruststelling in 2004. In dit jubeljaar werd de leiding tijdelijk overgenomen door Stefan Munters, die de fanfare met brio door het feestjaar, met zijn talrijke extra optredens en evenementen, loodste.
In mei 2005 werd de opdracht van dirigent toevertrouwd aan Bart Stevens, die met de fanfare nieuwe horizonten wil verkennen. Een uitdaging !!!
Vandaag bestaat de fanfare uit een zestigtal muzikanten én een jeugdensemble "De Notenbalkers".
| Dirigenten: | P. van Reppelen |
| Hubert Beckers | |
| Louis Rayen | |
| Marcel Vanschoonbeek | |
| Argo Penné | |
| Stefan Munters | |
| Bart Stevens |
| Voorzitters: | Isidore Vandevenne |
| Frans Aerts | |
| Louis Enkels | |
| Louis Goeleven | |
| Dr. Limbos | |
| Jef Saenen (Jef Sidol) | |
| Emmanuel Jacobs (Bère) | |
| Gaby Feyaerts | |
| Roeland Aerts |